خاطرات 

چندین سال است که محرم برایم یک حال و هوای دیگری دارد

یعنی از زمانی که با چشمان خودم دشت کربلا ،بین الحرمین

و ....را نظاره کردم خدای من چقدر دلم برای ان روزهای به یاد

ماندنی تنگ شده است،

یادم میایید ان روزها هم  نهایت ارزویم این بود که زمان به کندی

بگذرد تا بیشتر بتوانم در کنار قبر سرور و سالار شهیدان ،قبر

ساقی عشق،ابوالفضل العباس (ع)و ....بمانم و ارام شوم .

و امروز هم نهایت ارزویم این است که بار دیگر خداوند قسمت

کند و ما را به این سفر معنوی و پر از خاطره فرا خواند

ارزویم این است که بار دیگر حسین،غریب مادر ما را بطلبد

و به پابوسش برویم .

خیلی دوست دارم اون حس و حالی رو که اون موقع داشتم

براتون بگم ولی واقعا گفتنش سخته،چون اگر خودتون هم

جای من بودید شاید قادر به بیان اون همه شور و اشتیاق

نبودید

وقتی محرم میاید یه جورایی می تونم نسبت به سالهای

قبل مظلومیت ثارالله و یاران با وفایش را درک کنم

می توانم دشت کربلا و قبر ثارالله را جلوی چشمانم

مجسم کنم.

دوستان گلم نمی دونم از کجا باید شروع کنم چون هر

چی بگم بازم نمی توانم به درستی اون همه خاطرات

خوب رو بیان کنم و به همین خاطر بعضی از مکان های

مقدس رو که رفتیم براتون شرح می دهم انشالله استفاده

ی لازم رو ببرید

در کربلا یه جای هست که اسمش مقام حضرت زینب (س)

است یعنی جایی که بی بی زینب از اونجا نظاره گر

شهادت برادر عزیزش بوده ،نظاره گر اون همه مظلومیت

و ...بوده به همین خاطر اونجا رو به صورت یه مکان زیارتی

بنا کردند و ما هم اونجا رو زیارت کردیم

شاید باورتون نشه ولی وقتی که چشمت به این مکان

می افته بی اختیار اشک از چشمانت سرازیر میشه

(شاید واقعا درک این حرفای من یه کم مشکل باشه )

و به خاطر اون همه مظلومیت تنها کاری که ازت بر میاید

همان اشک است و بس...

در اون لحظه حتی نماز خواندن هم برایت مشکل است

به خاطر بغضی که گلویت را می فشارد نمی توانی

به درستی کلمات را ادا کنی دلت می خواهد ساعت ها

در این مکان بنشینی و برای مظلومیت بی بی زینب

و به یاد مشک عباس و ... اشک بریزی

(واقعا جای همه تون خالی انشالله نصیب همگی شه)

خواندن زیارت عاشورا در انجا حال و هوای دیگه ای رو داشت

البته ما به جز کربلای معلی ،به نجف اشرف ،سامرا

بغداد و خیلی جاهای معنوی و دیدنی دیگه هم رفتیم

به زیارت پیامبرانی مانند هود (ع)و صالح (ع) و به زیارت

سید محمد هم رفتیم

(در اینجا یعنی سید محمد (ع)نزدیک درب حرم گهواره ای

گذاشتن که خونواده هایی که بچه دار نمی شدن (البته

بیشتر خانم ها اونجا بودن)در کنار این گهواره به امید

روا شدن حاجتشان ساعت ها اشک می ریختند

و درد دل می کردن و خیلی ها هم جواب گرفته بودن )

خلاصه در این سفر خیلی خیلی به ما خوش گذشت

هر چی بگم بازم کم گفتم چون واقعا ثانیه ثانیه ی ان

روزها و شب ها برایم پر از خاطره های شیرین و به

یاد ماندنی است و این  سفر یکی از بهترین خاطرات

زندگیم شد

و همینطور ما در این سفر به مسجد کوفه هم رفتیم

در این مسجد مقدس ، محراب حضرت علی (ع)

یعنی جایی که در انجا مولایمان سر نماز صبح

توسط ابن ملجم که لعنت خدا بر

 او باد فرق سرش شکافته شد هم رفتیم

وقتی چشمت به محراب میافته

حا ل عجیبی بهت دست میده یعنی

 دلت میخواد اون موقع ابن ملجم

اونجا بود و با دستای خودت خفش کنی

همینطور به مکتب امام حسن (ع)

و امام حسین(ع)هم رفتیم

(وااااااااقعااااااا جای همگی خا لییییییییییی)    

وبه نزدیک چاهی که امام علی(ع) در

 اونجا وضو  میگرفته و با ان چاه

 درددل میکرده هم رفتیم و کمی

از اب ان چاه را هم با خود اوردیم

وبه اقوام و کسانی که مریض داشتند دادیم                                    

دوستان گلم اب این چاه هنوز مزه شوری میداد

 اگه امتحان کرده باشین ابی که بعد وضو

 از دست وصورت میریزه تقریبا شوره

 واب چاه هنوز مزه شوری میداد

فرصتی پیش امد تا یادی کنم از عزیزی که در این سفر

معنوی و خاطره انگیز همراه ما بودن و اکنون دیگر در

بین ما نیستن این عزیز یعنی پسر عموی مهربان و

دوست داشتنیم در ۱۵ اسفند سال گذشته در سن

۲۳ سالگی برای همیشه از بین ما رفت و چشم از این

جهان فانی فرو بست

ولی یادش و اون همه لطف و مهربانی و گذشتش

تا ابد در ذهن همه ی ما باقی خواهد ماند

روحش شاد ویادش تا ابد گرامی باد

موقع برگشت از این سفر معنوی همه ی ما به نوعی

غمگین بودیم دلمان می خواست تا ابد در ان مکان

مقدس می ماندیم یعنی وقتی در کنار قبر امام حسین

هستی اصلا فکر نمی کنی که لحظه ی وداعی هم

در کار باشد در ان دیار مقدس ادم می تونست خودش

خالی کنه اصلا احساس غریبی نمی کردیم

ولی چاره چه بود هر اغازی ،پایانی به دنبال دارد

خداجونم کاش هیچ وقت واژه ای به نام وداع نبود

ولی ما در این سفر درس های زیادی گرفتیم وقتی

وارد حرم امام حسین (ع) می شی انگار دوباره متولد

می شوی .........................

خداوندا خاشعانه و خاضعانه به درگاهت سر تعظیم

فرو می اورم و توبه ای در جوانی ،تا سپری باشد

برای پرهیز از گناه

انشالله این سفر معنوی نصیب شما دوستان گلم هم بشه

این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست ؟

او چه شمعی ست که عالم همه پروانه ی اوست ؟

روزی که گل ادم و حوا بسرشتند ،بر نام حسین بن

علی گریه نوشتند ،فرمود نبی در صفت گریه کنانش

و الله که این طایفه از اهل بهشتند

یادم زوفای اشجع ناس اید ،وز چشم ترم سوده ی

الماس اید .اید به جهان اگر حسین دگری ،هیهات

برادرش چو عباس اید.

عزاداریتون انشالله مورد قبول در گاه حق

در این شبا و روزهای گرامی و عزیز ما رو هم از دعای

خیرتون محروم نکنید

به امید شفای همه ی بیماران و ناتوانان

و روا شدن حاجت همه ی حاجتمندان

با ارزوی موفقیت برای عزیزانی که امتحان دارن

در این روزهای سرد و برفی زمستونی مواظب

خودتون باشید

       ارادتمند شما :بانوی اردیبهشت  

                تا فرصت اپ بعدی یا حق